Οι... εύσωμοι χριστιανορθόδοξοι ιερείς

Επειδή το προηγούμενο άρθρο ήταν πολύ βαρύ κι ασήκωτο, για να ευθυμήσουμε λίγο θα περάσω στο θέμα των χριστιανορθόδοξων διατροφικών συνηθειών και συγκεκριμένα αυτών του κλήρου. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί οι παπάδες και οι μητροπολίτες μας είναι κάπως... εύσωμοι; Τα παρακάτω κείμενα που παραθέτω δίνουν την απάντηση. Αρχικά, ένα άρθρο από το πολύ καλό δωρεάν περιοδικό «Υποβρύχιο», που κυκλοφορεί μόνο στην Αθήνα:

Προβληματισμοί: το ζήτημα της ευθανασίας

Σήμερα αποφάσισα να γράψω κάτι διαφορετικό. Θεώρησα οτι θα ήταν ενδιαφέρον αν παρουσίαζα ένα αμφιλεγόμενο θέμα χωρίς να παίρνω σαφή θέση, με σκοπό να γίνει μετά συζήτηση από τους σχολιαστές του ιστολογίου. Εμπνεόμενος από τους φίλους Διαγόρα και Σπίθα, χωρίς όμως να θέλω να τους αντιγράψω, θα αναλύσω σήμερα το ιδιαίτερα ενδιαφέρον αλλά και κάπως «βαρύ» θέμα της ευθανασίας. Τι είναι όμως ευθανασία; Με τον όρο αυτόν περιγράφεται η περίπτωση κατά την οποία είναι βέβαιο ότι ο άνθρωπος θα υποκύψει στο μοιραίο και απλά επιταχύνεται ο θάνατος του, με σκοπό να απαλλαγεί από την επιθανάτια αγωνία. Η ευθανασία διακρίνεται στην ενεργητική, όταν με συγκεκριμένες ενέργειες υποβοηθείται η έλευση του θανάτου από τρίτο άτομο και στην παθητική, κατά την οποία απλά δε λαμβάνονται μέτρα προς παρεμπόδιση του.

Οι κωμικοτραγικές τακτικές των απολογητών της ΟΟΔΕ

Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου, όπου παρουσίαζα στοιχεία για τους εκκλησιαστικούς κύκλους που καθοδηγούν τους απολογητές και τις δράσεις τους, θα επεκταθώ σήμερα λίγο παραπάνω. Αρχικά θα παραθέσω ένα μακροσκελές, μα ιδιαίτερα ενδιαφέρον μήνυμα, που είναι άκρως κατατοπιστικό για τον τρόπο δράσης και τις μεθόδους των απολογητών. Η προέλευσή του είναι ίδια με αυτή των προηγουμένων (παλιό forum των απολογητών) και η δομή του τέτοια, ώστε θα μπορούσε άνετα να παραλληλιστεί με κατευθυντήριες εντολές προς τα μέλη μιας παρακρατικής οργάνωσης... Ας περάσουμε στο ίδιο το κείμενο:

Ποιοί κατευθύνουν τους «απολογητές»;

Στο μικρό διάστημα που ασχολούμαι με τα blogs έχω κάνει ορισμένες διαπιστώσεις. Πολλοί προσπαθούν να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη στο διαδίκτυο, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα, ενώ επιφανειακά παρουσιάζονται ως «ανεξάρτητοι» και «σκεπτόμενοι». Το λυπηρό αυτό φαινόμενο συναντάται σχεδόν σε όλους τους τύπους ιστολογίων, από δημοσιογραφικά (όπως τα «ανεξάρτητα» press-gr και τρωκτικό), ιδεολογικά (ο ΔΑΠίτης politis-gr που ξεσκέπασε ο φίλος Βλαχοκυριλές) μέχρι φυσικά θρησκευτικά. Για την τελευταία κατηγορία θα σας μιλήσω εκτενώς σήμερα. Συχνά είχα διαβάσει κατηγορίες οτι πίσω από ιστολόγια και ιστοσελίδες τύπου ΟΟΔΕ, Ανώνυμου Απολογητή και Porta Aurea κρύβονται κύκλοι της αρχιεπισκοπής και προβεβλημένοι ιερείς, όπως ο πατήρ Μεταλληνός. Μου μπήκαν ψύλλοι στα αυτιά, αλλά μη έχοντας απτές αποδείξεις, θεώρησα της κατηγορίες αυτές υπερβολικές.

Ομοφυλόφιλος ο Ιησούς; Το μυστικό κατά Μάρκον ευαγγέλιο

Σήμερα θα αναφερθώ σε κάτι που πιθανότατα δεν έχετε ξανακούσει. Στο μυστικό κατά Μάρκον ευαγγέλιο που γράφει σχεδόν χωρίς περιστροφές οτι ο Χριστός είχε ομοφυλοφιλικές εμπειρίες! Θα μου πείτε και τι έγινε, αφού ο Ιησούς πιθανότατα είναι φανταστικό πρόσωπο... Το θέμα όμως παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς η Εκκλησία ανέκαθεν καταδίκαζε την «αρσενοκοιτία» ως ύψιστη αμαρτία, με πολλά μέλη της να φτάνουν σε ακρότητες όπως να εισηγούνται τη θανάτωση των «μιαρών» ή να δίνουν την εξήγηση οτι ο Χριστός δεν ενανθρωπίστηκε για τόσους αιώνες, κρατώντας μας... μούτρα για την ομοφυλοφιλία πολλών στην κοινωνία μας (βλέπε την παλαιότερη ανάρτησή μου για το Πηδάλιον)! Θα ήθελα επίσης να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα πριν ξεκινήσω. Δεν είμαι ομοφυλόφιλος, αλλά ούτε και έχω πρόβλημα με τη σεξουαλική ζωή κανενός, αρκεί να μην παραβιάζονται τα δικαιώματα των άλλων (βιασμός, παιδεραστία). Αυτά προς αποφυγή παρεξηγήσεων...

Μια «ανούσια» ανασκόπηση του 2008

Καλή χρονιά σε όλους! Με αφορμή την αλλαγή του έτους, κάθισα να γράψω μια μικρή ανασκόπηση του blog αυτού, αλλά και της ιστορίας μου σαν blogger.

Ξεκίνησα αυτό το ιστολόγιο στα τέλη Ιουλίου, επηρεασμένος από ένα φίλο που μου ανέφερε οτι ο ξάδελφός του στην Αγγλία είχε φτιάξει δικιά του ιστοσελίδα. Αρχικά, καθώς ήμουν παντελώς άσχετος με το θέμα, σκέφτηκα να ιδρύσω κι εγώ μια σελίδα, όταν όμως διαπίστωσα οτι απαιτούσε γνώσεις που δεν διέθετα και αρκετά χρήματα κάθε μήνα το μετάνιωσα! Μετά θυμήθηκα οτι κάπου είχα διαβάσει για τα blogs... Ψάχνοντας στα τυφλά, ανακάλυψα το blogger, για να διαπιστώσω οτι θα μπορούσα να κάνω τη δουλειά που ήθελα πολύ ευκολότερα και φυσικά δωρεάν. Έτσι, το ταπεινό όνειρο να δημοσιεύω τις σκέψεις μου στο διαδίκτυο έγινε πραγματικότητα! Το θέμα του blog το είχα σκεφτεί από πριν. Καθώς ασχολούμουν για καιρό με το θέμα της θρησκείας, περιοριζόμενος όμως στο να εκθέτω τις «διαφορετικές» απόψεις μου σε συζητήσεις λίγων ατόμων, αποφάσισα να επεκταθώ στον πολύμορφο χώρο του διαδικτύου.

Οι θεωρητικοί της ιεράς εξέτασης

Συνεχίζοντας από το προηγούμενο άρθρο, σήμερα θα σας παρουσιάσω τις διδασκαλίες δυο επιφανών Πατέρων της Εκκλησίας πάνω στο θέμα των «αιρετικών». Αναφέρομαι στους Αγίους Ιερώνυμο και Αυγουστίνο, που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του ορθόδοξου δόγματος πάνω στο θέμα αυτό, οπότε μπορούμε χωρίς δυσκολία να τους δώσουμε το χαρακτηρισμό των «θεωρητικών της ιεράς εξέτασης». Τον τέταρτο αιώνα που έζησαν η ιερά εξέταση βρισκόταν σε περίοδο μεγάλης ακμής, τόσο στη δυτική όσο και στην ανατολική αυτοκρατορία, στέλνοντας χιλιάδες ανθρώπους στο θάνατο, συνήθως με ιδιαίτερα βίαιες μεθόδους.

Θεοδοσιανός και Ιουστινιάνειος κώδικας

Παρατηρώντας οτι το πρώτο άρθρο μου για την ορθόδοξη ιερά εξέταση είχε μεγάλη ανταπόκριση, αποφάσισα να ψάξω το θέμα λίγο περισσότερο. Και απ' οτι φαίνεται, όποιος ψάχνει βρίσκει! Ανακάλυψα λοιπόν μεγάλη πληθώρα στοιχείων για το θέμα, που δεν θα παρουσιάσω σε ένα μόνο άρθρο λόγω χώρου. Εκτός από τους αυτοκράτορες Αλέξιο Κομνηνό και Θεοδώρα, πολλοί ακόμα μονάρχες, αξιωματούχοι και κληρικοί πολέμησαν με μανία τον «κίνδυνο των αιρέσεων». Και όταν λέω πολέμησαν κυριολεκτώ, καθώς μαχαίρια, σφυριά, ραβδιά, τσεκούρια, σιδερένια νύχια, τανάλιες, τραπέζια βασανιστηρίων, αναμμένοι πυρσοί και άλλα... χριστιανικά χρησιμοποιήθηκαν για τη «συνέτιση» ή τη φυσική εξόντωση των διαφωνούντων.

Ανορθόδοξη παρένθεση: μια ταπεινή γνώμη

Δεν είχα σκοπό να ασχοληθώ με το μείζον θέμα των ημερών σε αυτό εδώ το blog, καθώς υποτίθεται οτι καταπιάνεται μόνο με θέματα θρησκείας και συναφή. Δεν άντεξα όμως και τελικά ενέδωσα στον πειρασμό να γράψω τη γνώμη μου, παράλληλα με την σατιρική προσέγγιση στο HELL Fun Park. Μια παρένθεση δηλαδή στο γενικότερο περιεχόμενο του ιστολογίου, εξ ου και ο τίτλος της ανάρτησης...

Εξορκισμοί: ο μεσαίωνας στον 21ο αιώνα

Σήμερα αποφάσισα να σας γράψω για ένα παράδοξο της εποχής μας. Για ένα κατάλοιπο των σκοτεινών εποχών που συναντάμε ακόμα και στις μέρες μας. Αναφέρομαι στον λεγόμενο «εξορκισμό», το τελετουργικό δηλαδή καθάρισμα ενός ατόμου από τους δαίμονες που το διακατέχουν, που συνήθως επιτελείται από κάποιον επίσημο εκπρόσωπο της Εκκλησίας, αν και δεν λείπουν οι περιπτώσεις όπου διενεργείται από διαφόρων αποχρώσεων μάγους-θεραπευτές. Ετυμολογικά, η λέξη «εξορκισμός» σημαίνει «ωθώ κάποιον να ορκιστεί» και αναφέρεται κυρίως στον εξορκιστή, που εξαναγκάζει κάποιο πνεύμα να υπακούσει μια ανώτερη δύναμη. Στο άκουσμα της λέξης μου έρχονται σκηνές από τη διάσημη ταινία (με το θρυλικό soundtrack “tubular bells”), όπου ένας καλός ιερέας μάχεται κατά των σκοτεινών δυνάμεων που έχουν καταλάβει ένα μικρό κοριτσάκι. Καλή ιδέα για μεταφυσικό θρίλερ, μόνο που στην πραγματικότητα τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά.

Η πλάνη της αστρολογίας

Σήμερα θα ξεφύγω λίγο από τα στενά όρια της θρησκείας και θα σας παρουσιάσω μια εξίσου βλαβερή δεισιδαιμονία, αυτήν της αστρολογίας. Ας ξεκινήσουμε με τον ορισμό. «Η επιστήμη που εξετάζει τις επιδράσεις των πλανητών στη ζωή των ανθρώπων και με βάση αυτές προβλέπει το μέλλον», θα μας απαντήσουν κάποιοι. Είναι όμως η αστρολογία επιστήμη και τα αποτελέσματά της έγκυρα; Αν κρίνουμε από τον αριθμό των ατόμων που ασχολούνται σοβαρά με αυτήν, τότε μάλλον είναι. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Gallup το 1990 στην Αμερική, το 52% των ενηλίκων εμπιστεύεται την αστρολογία και τα ζώδια. Επίσης, πολλοί διάσημοι, ηθοποιοί, δημοσιογράφοι και πολιτικοί καταφεύγουν στους χρησμούς της. Δε μπορεί τόσοι άνθρωποι να κάνουν λάθος!

Sci-fi διήγημα: Το ημερολόγιο του Μπράιαν

Πήρα την απόφαση να δοκιμάσω την τύχη μου σα συγγραφέας επιστημονικής (και όχι μόνο) φαντασίας. Η πρώτη μου απόπειρα είναι «το ημερολόγιο του Μπράιαν», που θα παρουσιάζω από το άλλο μου ιστολόγιο, HELL Fun Park. Για να διαβάσετε το πρώτο απόσπασμα, πιέστε εδώ

Προσοχή: οι χαρακτήρες που αναφέρονται στο διήγημα είναι φανταστικοί και κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι απολύτως (λέμε τώρα...) συμπτωματική.

Οι αφορισμένοι: Ανδρέας Λασκαράτος

Μετά τον Εμμανουήλ Ροΐδη, ήρθε η σειρά της παρουσίασης της ζωής και του έργου του Ανδρέα Λασκαράτου, που θεωρείται ο μέγιστος της επτανησιακής και από τους πιο σημαντικούς της νεοελληνικής σάτιρας. Γεννήθηκε το 1811 στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς, όπου πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Όταν ενηλικιώθηκε, σπούδασε νομικά στην Ιόνιο Ακαδημία, στο Παρίσι και στην Πίζα, αν και δεν άσκησε το επάγγελμα παρά μόνο όταν είχε οικονομική ανάγκη. Υπήρξε μαθητής του Ανδρέα Κάλβου, ενώ γνώρισε και τον Διονύσιο Σολωμό, κάτι που ασφαλώς επηρέασε την μετέπειτα πορεία του. Ήταν παντρεμένος με την Πηνελόπη Κοργιαλένειου, από γνωστή και εύπορη οικογένεια του νησιού, με την οποία απέκτησε δύο γιους και εφτά κόρες. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία και την ποίηση, ενώ είναι πιο γνωστός ως λιβελογράφος.

Οι αφορισμένοι: Εμμανουήλ Ροΐδης

Οι περισσότεροι από εσάς γνωρίζουν τους φίλους bloggers Ροΐδη και Λασκαράτο. Πολλοί όμως αγνοούν τους πραγματικούς λογοτέχνες Εμμανουήλ Ροΐδη και Ανδρέα Λασκαράτο, οι οποίοι διώχθηκαν αμείλικτα από την ορθόδοξη Εκκλησία, όπως φυσικά πολλές άλλες μορφές του σύγχρονου Ελληνισμού. Αποφάσισα να κάνω ένα μικρό αφιέρωμα στους δυο μεγάλους λογοτέχνες μας, εστιάζοντας στην παράλογη πολεμική που δέχθηκαν από το ιερατείο, αλλά και στο σπουδαίο έργο τους. Θα ξεκινήσω από το Ροΐδη και στο επόμενο άρθρο θα αναφερθώ στο Λασκαράτο.

Οι ορθόδοξοι «κυνηγοί μαγισσών»

Έχω μια εμμονή με την ιστορία, απ' ότι έχετε καταλάβει... Τα, λογοκριμένα από θρησκευτικούς και εθνικιστικούς κύκλους, σχολικά βιβλία ιστορίας δίνουν μια σημαντικά «εξωραϊσμένη» και παραποιημένη εκδοχή της πραγματικότητας. Πρέπει να συνδράμουμε στην αποκάλυψη της αλήθειας και πιστεύω οτι με την ραγδαία ανάπτυξη του διαδικτύου αυτό είναι εφικτό. Σήμερα θα ασχοληθώ με κάτι που οι περισσότεροι απόφοιτοι ελληνικών λυκείων αγνοούν: το ορθόδοξο «κυνήγι μαγισσών»! Δυστυχώς, η μεθοδευμένη, βιομηχανικού τύπου εξόντωση των αντιφρονούντων «αιρετικών» δεν ήταν πρακτική μόνο των Δυτικών, αλλά και των δικών μας Βυζαντινών.