"Γιατί λείπει από παντού το χρήμα;"

Την καλησπέρα μου σε όλους και καλό φθινόπωρο! Μετά από ένα διάστημα απουσίας, δημοσιεύω σήμερα ένα ενδιαφέρον βίντεο που μου υπέδειξε κάποιος φίλος μου στο youtube. Το σύντομο αυτό ντοκυμαντέρ περιγράφει με πολύ απλό και κατανοητό τρόπο την ιστορία του χρήματος και την εξέλιξή του, μέχρι την απόλυτη κυριαρχία των τραπεζιτών μέσω του χρηματοπιστωτικού συστήματος στις μέρες μας. Θεωρώ πως είναι πληρέστερο και πιο διαφωτιστικό από άλλες απόπειρες που έχουν γίνει στο παρελθόν (π.χ. το zeitgeist), παρά τις ελαφρώς φιλελεύθερες απόψεις του δημιουργού του. Πιστεύω πως αξίζει να διαδοθεί (έχει μέχρι στιγμής ελάχιστα views) και επιθυμώ να συμβάλω σ' αυτό δημοσιεύοντάς το. Η γλώσσα του ντοκυμαντέρ είναι τα γερμανικά, αλλά περιλαμβάνει ελληνικούς υπότιτλους.

Η ομιλία του Tariq Ali στη Θεσσαλονίκη

Χθες, Δευτέρα 28 Μαΐου, βρέθηκα στην ομιλία του Tariq Ali στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για μια εμβληματική μορφή της παγκόσμιας Αριστεράς και όχι μόνο, μια πηγή έμπνευσης για κάθε άνθρωπο που αντιστέκεται απέναντι στην παράλογη και απάνθρωπη εξουσία. Πακιστανικής καταγωγής, σπούδασε στην Αγγλία, ταξίδεψε σε όλη την υφήλιο. Από μικρός επέλεξε το δρόμο της αμφισβήτησης, υποστηρίζοντας πολιτικά και κοινωνικά κινήματα σε όλο τον κόσμο, ερχόμενος σε σύγκρουση πολλές φορές με τις αρχές. Για περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του, δείτε την παρουσίαση του παραλληλογράφου εδώ και το άρθρο της Wikipedia εδώ

Αν και δεν είχα έρθει ποτέ σε επαφή με τη σκέψη του συγκεκριμένου πολιτικού αγωνιστή και συγγραφέα, εντυπωσιάστηκα από την ομιλία. Με απλό και καθαρό τρόπο ανέλυσε την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα και τον κόσμο, δίνοντας παραδείγματα από χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής και της Ευρώπης, κάποιες φορές καταθέτοντας τις προσωπικές του εμπειρίες. Παρά τη μαχητική του δράση ανά τον κόσμο, καταλήγει να προτείνει την καλύτερη διαχείριση του συστήματος και τη σταδιακή αλλαγή του μέσω του κοινοβουλευτισμού, ως προτιμότερη εφικτή λύση την παρούσα στιγμή. Μια ομιλία που αξίζει να δείτε και να προωθήσετε.

.

Το βρώμικο παρελθόν του αξιότιμου κ. Παπαδήμου

Μέσα σε πανηγυρισμούς και ζητωκραυγές, από σύσσωμο τον φιλοκυβερνητικό τύπο, για την επιλογή του Λουκά Παπαδήμου ως πρωθυπουργού της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», έχει τεράστιο ενδιαφέρον να εξετάσουμε το παρελθόν αυτού του «ειδήμονα της οικονομίας». Ας μην ξεχνάμε οτι ο άνθρωπος αυτός που μας παρουσιάζουν ως σωτήρα είχε διατελέσει διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κατά την αμαρτωλή περίοδο της χρηματιστηριακής φούσκας, της μεγαλύτερης ως τότε κομπίνας σε βάρος χιλιάδων απλών πολιτών. Έχοντας υπόψη μια δημοσίευση στο Facebook του χρήστη Αλέξανδρου Παπασπυρίδη, σας παρουσιάζω ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας, που δημοσιεύθηκε στις 11/08/1999:

Δούλοι στη γαλέρα των τραπεζών

Έχω συχνά υποστηρίξει μέσα από τα άρθρα μου ότι σημερινή συγκυρία αποτελεί συστημική κρίση του καπιταλισμού, καθώς έχει τις ρίζες της σε μια δομική ανωμαλία του σύγχρονου χρηματοοικονομικού συστήματος. Δυστυχώς, ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας έχει επηρεαστεί από την προπαγάνδα των ισχυρών και κυνηγά φαντάσματα αναζητώντας υπεύθυνους για την κρίση, παραβλέποντας τον ουσιαστικότερο υπαίτιο: τις τράπεζες. Στο σημερινό κείμενο θα προσπαθήσω να παρουσιάσω όσο το δυνατόν αντικειμενικότερα την κατάσταση, με απλά λόγια και χειροπιαστά στοιχεία. Για λόγους ευκολίας χωρίζω το άρθρο στη μέση, απαντώντας σε δυο δημοφιλείς μύθους που διαδίδουν μεθοδικά τα παπαγαλάκια της οικονομικής ελίτ.

Αυτοί μιλάνε για κέρδη και ζημιές...

...εμείς μιλάμε γι' ανθρώπινες ζωές!»

Θα ξεκινήσω το σημερινό άρθρο με το συγκεκριμένο σύνθημα, θέλοντας να ασκήσω κριτική σε όλους αυτούς τους επαγγελματίες προπαγανδιστές, δημοσιογράφους και οικονομολόγους, που πασχίζουν με κάθε μέσο να μας πείσουν ότι η συνταγή του μνημονίου (και μάλιστα η νεότερη έκδοσή του με τη μορφή του μεσοπρόθεσμου) είναι η μόνη λύση για τη χώρα.

Εναλλακτική οικονομία: τα τοπικά δίκτυα ανταλλαγών

Μια κατηγορία που συχνά οι συντηρητικοί, αλλοτριωμένοι και αδιάφοροι εκστομίζουν εναντίον όλων εμάς, που σκεφτόμαστε λίγο διαφορετικά, είναι οτι η στάση μας είναι «ανεύθυνη» και αποτελεί μια «στείρα άρνηση» του συστήματος, χωρίς καμία ρεαλιστικά πρόταση αλλαγής. Αυτό θα προσπαθήσω να διαψεύσω σήμερα με τη σύντομη αναφορά μου στα εναλλακτικά οικονομικά δίκτυα, τα οποία αποτελούν μια ουσιαστική διέξοδο από την κρίση, προς την κατεύθυνση της αλληλεγγύης, της συνεργασίας, της συντροφικότητας. Θα περιγράψω μια από τις πρώτες προσπάθειες σε μεγάλη κλίμακα στη χώρα μας, το «Δίκτυο Ανταλλαγών και Αλληλεγγύης Μαγνησίας».

Οι θετικές συνέπειες της κρίσης (μέρος 1ο)

Πιθανόν ο τίτλος του παρόντος άρθρου να σας φαίνεται περίεργος, προκλητικός, ίσως και ύποπτος. Πως θα μπορούσε να είναι κάποιος αισιόδοξος σε μια τέτοια περίοδο της ιστορίας; Τι θετικό μπορεί να βγάλει κανείς από μια ζοφερή και απειλητική συγκυρία, όπως αυτή που ζούμε; Κι όμως φίλοι μου, το «ουδέν κακό αμιγές καλού» των αρχαίων Ελλήνων είναι ένα ρητό με καθολική ισχύ, που μπορεί να βρει εφαρμογή σε σχεδόν όλες τις περιπτώσεις. Η βαθιά οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση που βιώνουμε μπορεί να γίνει έναυσμα για την αφύπνιση του κόσμου από το λήθαργο και την αναγέννηση, μέσα από τη ριζική αναθεώρηση θεσμών, πεποιθήσεων και νοοτροπιών. Άλλωστε, οι λαμπρότερες καινοτομίες της παγκόσμιας ιστορίας ακολούθησαν περιόδους παρακμής και ύφεσης. Η αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία ακολούθησε την ολιγαρχία και την τυραννία, ο διαφωτισμός ακολούθησε τις σκοτεινές εποχές του μεσαίωνα, η γαλλική επανάσταση ακολούθησε την απολυταρχία του Λουδοβίκου του 16ου, ενώ η ρωσική επανάσταση τις ωμότητες του τσάρου.

Η μεγάλη έξοδος (των Ελλήνων πτυχιούχων)

Ένα φαινόμενο που παρατηρείται σε μεγάλο βαθμό τα τελευταία χρόνια και αναμένεται να ενταθεί ακόμα περισσότερο στη νέα ελληνική πραγματικότητα (του ΔΝΤ), είναι η μετανάστευση νέων πτυχιούχων στο εξωτερικό. Είναι σαφές οτι το ρεύμα εξόδου είναι μαζικό και μπορεί να συγκριθεί με τη μεγάλη μετανάστευση των δεκαετιών του '50, '60 και '70, με μια σημαντική διαφορά. Δεν έχουμε να κάνουμε πλέον με ανειδίκευτους εργάτες ή ημιειδικευμένους τεχνίτες, αλλά με κατόχους ανώτατης μόρφωσης που διαθέτουν πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά, πτυχία ξένων γλωσσών και συστατικές επιστολές, οπότε δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε οτι πρόκειται για τα «καλύτερα μυαλά» της χώρας.