Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Το βρώμικο παρελθόν του αξιότιμου κ. Παπαδήμου

Μέσα σε πανηγυρισμούς και ζητωκραυγές, από σύσσωμο τον φιλοκυβερνητικό τύπο, για την επιλογή του Λουκά Παπαδήμου ως πρωθυπουργού της κυβέρνησης «εθνικής σωτηρίας», έχει τεράστιο ενδιαφέρον να εξετάσουμε το παρελθόν αυτού του «ειδήμονα της οικονομίας». Ας μην ξεχνάμε οτι ο άνθρωπος αυτός που μας παρουσιάζουν ως σωτήρα είχε διατελέσει διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας κατά την αμαρτωλή περίοδο της χρηματιστηριακής φούσκας, της μεγαλύτερης ως τότε κομπίνας σε βάρος χιλιάδων απλών πολιτών. Έχοντας υπόψη μια δημοσίευση στο Facebook του χρήστη Αλέξανδρου Παπασπυρίδη, σας παρουσιάζω ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας, που δημοσιεύθηκε στις 11/08/1999:


Tι κρύβει το ράλι της Tράπεζας Eλλάδος;

Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά, λέει η παροιμία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ποσότητα του καπνού που αναθρώσκει, δικαιολογείται πάντα από την ένταση της φωτιάς που τον γεννά…
Στην περίπτωση όμως της τιμής της μετοχής της Τράπεζας της Ελλάδος, η οποία έχει ξεπεράσει τις 160.000 δραχμές, σημειώνοντας άνοδο της τάξης του 350% από τις αρχές του χρόνου (160% σε 12 ημέρες), έχουν δημιουργηθεί ερωτήματα όσον αφορά τη σχέση του ‘καπνού’ και της ‘φωτιάς’.(…)

Η άνοδος αυτή σημειώνεται με ελάχιστο όγκο συναλλαγών, ο οποίος σπάνια ξεπερνά τα 3.000 τεμάχια ημερησίως, σε σύνολο 2.979.733 μετοχών. (…) Πάντως στη χρηματιστηριακή αγορά, πέραν των διαφόρων ‘σεναρίων’ που ακούγονται τις τελευταίες ημέρες, οι πληροφορίες θέλουν δέκα τουλάχιστον γνωστά πρόσωπα του εγχώριου επιχειρηματικού κόσμου, οι οποίοι είναι ‘παλιοί’ μέτοχοι της ΤτΕ, να ‘παίζουν’ τη μετοχή σε μια προσπάθεια να ‘εξισορροπήσουν’, όπως ισχυρίζονται, την τιμή της με τις υπόλοιπες μετοχές του τραπεζικού κλάδου.

Παλαιοί επαγγελματίες του χώρου θυμούνται τους ‘γνωστούς-αγνώστους’ πιστούς ‘φίλους’ της μετοχής της ΤτΕ να συγκεντρώνουν σταδιακά κατά την τελευταία τριετία τα χαρτιά από την αγορά σε τιμές ιδιαίτερα ελκυστικές για τα σημερινά επίπεδα.(…) Έτσι, έπειτα από ένα ιδιαίτερα μεγάλο διάστημα κατά το οποίο η μετοχή της ΤτΕ βρισκόταν στα επίπεδα των 60.000-65.000 δρχ. με όχι περισσότερα από 2.000 τεμάχια να αλλάζουν χέρια καθημερινά, ‘ξημέρωσε’ η 26η Ιουλίου, οπότε ξαφνικά και δίχως να συντρέχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος το χαρτί βρέθηκε στο πλαφόν της ανώτατης ημερήσιας ανόδου, δίχως μάλιστα να έχει ‘ξεκολλήσει’ από εκεί μέχρι και το τέλος της χθεσινής συνεδρίασης. Το πού θα καταλήξει αυτό το ανοδικό και σίγουρα αξιοπρόσεκτο ράλι, μόνο ο “Θεός” της Σοφοκλέους μπορεί να ξέρει, άντε και μερικοί άλλοι…

Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, ανώτατος διοικητικός παράγοντας της ΤτΕ, από τον οποίο η “Ε” ζήτησε να σχολιάσει την εξέλιξη της τιμής της μετοχής της τράπεζας, επιβεβαίωσε ότι η διοίκηση παρακολουθούσε την τιμή της μετοχής, δηλώνοντας: “Δεν μπορούμε πάντως να πούμε ότι έχουμε ενδείξεις ότι παίζονται κάποια παιχνίδια με την τιμή της μετοχής”. Είναι περίεργο, όμως, πώς θα μπορούσαν να παίζονται ύποπτα παιχνίδια κάτω από τη μύτη του αξιότιμου κ. Λουκά Παπαδήμου! Δεν νομίζετε; Πάντως, απ’ ό,τι ξέρω, η μετοχή της Τραπέζης της Ελλάδος δεν μπήκε ποτέ υπό “επιτήρηση”. Σιγά που θα έμπαινε!

-Την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 1999, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, σε άρθρο της με τίτλο “SOS Παπαδήμου προς επενδυτές”, κατ’ αποκλειστικότητα δημοσίευσε βαρυσήμαντες δηλώσεις του κ. Λουκά Παπαδήμου, που αποτέλεσαν και την αφορμή για την αρχή της πτώσης του ΧΑΑ. Με τις δηλώσεις αυτές ο κ. Παπαδήμος προσπάθησε να νίψει τας χείρας του από τη ληστεία που συντελούνταν στη Σοφοκλέους. Ήταν όμως πολύ αργά, και καμία δήλωση δεν μπορούσε πλέον να τον απαλλάξει των δικών του ευθυνών. (Σημειωτέον ότι την προηγουμένη είχαν γίνει δηλώσεις του διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, κ. Θ. Καρατζά, με τις οποίες και εκείνος προειδοποιούσε το επενδυτικό κοινό για τις υπερβολές που διαμορφώνονταν στις λεγόμενες περιφερειακές μετοχές.)

Ο κ. Παπαδήμος επισήμανε ότι “κατά τους τελευταίους μήνες παρατηρείται μια διευρυνόμενη αναντιστοιχία μεταξύ της αύξησης των τιμών των μετοχών πολλών επιχειρήσεων και της προσδοκώμενης ανόδου της κερδοφορίας τους κατά τα επόμενα έτη. Οι τιμές πολλών μετοχών, σε σχέση με τα πρόσφατα και ορθολογικώς προσδοκώμενα επιχειρηματικά κέρδη, έχουν διαμορφωθεί σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, συγκρινόμενα με τις αντίστοιχες σχέσεις χρηματιστηριακών τιμών και επιχειρηματικών κερδών που έχουν διαμορφωθεί στις κεφαλαιαγορές άλλων χωρών.”

Ας προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τη δήλωση αυτή. Κατ’ αρχήν είναι διατυπωμένη αρκετά αόριστα. Το «κατά τους τελευταίους μήνες» σημαίνει ότι το πρόβλημα ήταν παλιό και απλά ο κ. Παπαδήμος καθυστέρησε πολύ να επισημάνει τους κινδύνους στους μικροεπενδυτές. Όπως όμως απέδειξαν οι θλιβερές εξελίξεις, το ΧΑΑ ήταν υπερτιμημένο ήδη από τα τέλη του 1998, αλλά όλοι οι αρμόδιοι ντοπάριζαν τους μικροεπενδυτές μιλώντας για ακόμη καλύτερες μέρες. (…)

Επιπλέον, ο κ. Διοικητής μίλησε για μετοχές πολλών επιχειρήσεων, που σημαίνει ότι κατά την άποψή του το πρόβλημα το είχαν πολλές, αλλά όχι όλες. Και βέβαια, το μυαλό όλων πήγαινε στις μετοχές της λεγόμενης “περιφέρειας”, δηλαδή τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Στις επόμενες δηλώσεις του αυτό θα διευκρινιζόταν ακόμη καλύτερα και θα γινόταν σαφές ότι η παρέμβαση του κ. Παπαδήμου ήταν εκ του πονηρού και είχε στόχο να στρέψει τους επενδυτές προς τα λεγόμενα blue chips (παλαιά τζάκια). Είχε ήδη ξεσπάσει ένας αμείλικτος πόλεμος μεταξύ των παλαιών και νέων τζακιών και φαίνεται πως ο κ. Παπαδήμος δεχόταν πιέσεις για να παρέμβει.

Είπε λοιπόν στη συνέχεια: “Ιδιαίτερα προβληματίζει το γεγονός ότι κατά τους τελευταίους μήνες έχει σημειωθεί μεγάλη άνοδος των τιμών των μετοχών εταιρειών με περιορισμένα ή και ανύπαρκτα κέρδη, χωρίς αξιόλογα περιουσιακά στοιχεία και με αβέβαιες οικονομικές προοπτικές. Η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί παρά ν’ αντικατοπτρίζει ελλιπή ή λανθασμένη πληροφόρηση και άγνοια των κινδύνων που αντιμετωπίζονται.”

Ας σταθούμε λίγο και σ’ αυτή τη δήλωση. Μήπως η μεγάλη άνοδος των τιμών κάποιων μετοχών δεν οφειλόταν σε φυσιολογική αυξημένη ζήτηση αλλά σε χειραγώγηση και σε παιχνίδια αδίστακτων κερδοσκόπων με τη διασπορά ψευδών ειδήσεων; Και γιατί δεν καταδίκασε το γεγονός αυτό ο κ. Παπαδήμος; Μήπως για να μη θίξει, π.χ., τον κ. Καρατζά της Εθνικής, για το άγριο κερδοσκοπικό παιχνίδι που είχε στηθεί με τη μετοχή των Γενικών Αποθηκών – μιας χρεοκοπημένης θυγατρικής της Εθνικής Τράπεζας – η οποία είχε ανέβει κατά 389,65% στο διάστημα 2 Αυγούστου 17 Σεπτεμβρίου;

Αλλά ο κ. Διοικητής επέπεσε και σε ένα άλλο ολίσθημα, όταν αναφέρθηκε σ’ αυτούς που αγόρασαν τίτλους με δανεικά. Είπε χαρακτηριστικά: “Όταν όμως διαφανεί η πραγματικότητα, οι τιμές προσαρμόζονται απότομα και οι οικονομικές συνέπειες μπορεί να είναι επώδυνες, ιδίως για όσους τελευταίοι εισήλθαν στην αγορά, λίγο πριν επικρατήσει η οικονομική λογική και απέκτησαν τους μετοχικούς τίτλους όχι με ίδια, αλλά με δανειακά κεφάλαια”. Νάτος λοιπόν ο διαπρύσιος κήρυκας της οικονομικής λογικής, κ Λ. Παπαδήμος! Είναι ο ίδιος που, ίσως κάτω από πίεση της κυβέρνησης, μια εβδομάδα αργότερα αύξησε το όριο δανειοδότησης για αγορά τίτλων από 5 σε 15 εκατομμύρια δραχμές για να πάρει κι άλλο κόσμο στο λαιμό του!


Βέβαια ο κ. Παπαδήμος φρόντισε ώστε να μην το βάλουν στα πόδια και εγκαταλείψουν το ΧΑΑ όσοι θα έπαιρναν στα σοβαρά τις δηλώσεις του. Είπε ότι “όσοι επενδύουν ορθολογικά λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα θεμελιώδη οικονομικά δεδομένα των εταιρειών και δεν επηρεάζονται από φήμες και προσδοκίες χωρίς αντίκρισμα, μπορούν να προσδοκούν ικανοποιητικές αποδόσεις μεσοπρόθεσμα οι οποίες συναρτώνται και με τις διεθνείς προοπτικές της ελληνικής οικονομίας.”

Ιδού η πλάνη και η παραπλάνηση των μικροεπενδυτών από το στόμα του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος! Από ποιες λοιπόν μετοχές θα προσδοκούσαν ικανοποιητικές αποδόσεις οι “συνετοί” μικροεπενδυτές; Από τις Τράπεζες, τα υποτιθέμενα “ρετιρέ” της ελληνικής οικονομίας, των οποίων ο δείκτης από 11.351,98 μονάδες που είχε κλείσει την εβδομάδα εκείνη, θα καταποντιζόταν στις 2.077,99 (-81,69%) στις 12 Μαρτίου του 2003, και για τις οποίες ο διεθνής οίκος UBS θα έλεγε («Η», 11/03/2003) ότι αποτελούσαν τον “αδύναμο κρίκο” της ελληνικής αγοράς;


Κι όλα αυτά συναρτώνται, είπε ο κ. Διοικητής, με τις διεθνείς προοπτικές της ελληνικής οικονομίας! Και για τη συνεισφορά του σ’ αυτές τις προοπτικές, που υποτίθεται ότι ήταν λαμπρές, ο κ. Παπαδήμος ανταμείφτηκε αργότερα και επελέγη αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας! Αλλά ο κ. Παπαδήμος σε καμία περίπτωση δεν λαμβάνει άφεση αμαρτιών με το καινούργιο του πόστο.

Στη συνείδηση των καμένων μικροεπενδυτών, αλλά και του συνόλου των Ελλήνων που υφίστανται τις οδυνηρές συνέπειες της αποτυχημένης οικονομικής πολιτικής και του ιδίου, θα είναι πάντα ένοχος. Τώρα, αν είναι ο τρίτος κατά σειράν ένοχος, μετά τον κ. Σημίτη και τον κ. Παπαντωνίου είναι μια μικρή λεπτομέρεια. Και οι τρεις μαζί πάντως θα καταταγούν στην ιστορία ως το μοιραίο τρίο που οδήγησε την οικονομία της Ελλάδας στην ύφεση, παρ’ όλο τον πακτωλό των κοινοτικών κονδυλίων και την οικονομική αφαίμαξη του κοσμάκη μέσω του Χρηματιστηρίου.

12 σχόλια:

Dyer είπε...

Διαφωτιστική η ανάρτησή σου φίλε Ανορθόδοξε. Ο ρόλος του τότε ήταν βρώμικος αλλά συνάμα και εύκολος.
Τώρα γιατί ξαναγύρισε, διατεταγμένη υπηρεσία; ανθρώπινη ματαιοδοξία; ολέθριο λάθος; σαδιστική διάθεση; του αρέσουν τα ταξίδια με ελικόπτερο; Πραγματικά δεν μπορώ να βρω μια πειστική απάντηση.
Αν ήταν πολιτικός θα το καταλάβαινα, αυτή είναι η φύση τους, αυτός όμως δεν είναι.

Ανορθόδοξος είπε...

Φίλε Dyer
Μπορεί να μην είναι «επαγγελματίας» πολιτικός, αλλά οι άνθρωποι που βρίσκονται τόσο ψηλά δεν διαφέρουν και πολύ μεταξύ τους. Είτε λέγονται πολιτικοί, είτε μεγαλοεπιχειρηματίες, είτε εφοπλιστές, είτε τεχνοκράτες...

dimitris είπε...

Το άρθρο λέει ανοησίες. Όσοι έζησαν την έκρηξη του ελληνικού χρηματιστηρίου το '99 θα θυμούνται ότι η απληστία του κόσμου για όλο και μεγαλύτερα κέρδη ήταν τόσο μεγάλη που καμιά δήλωση Παπαδήμου δεν μπορούσε να τη συγκρατήσει.

Σιγά μη διάβαζαν τις δηλώσεις Παπαδήμου. Μαζευόντουσαν στα μαγαζάκια των τοπικών χρηματηστών, κι αποφάσιζαν τι θα πουλήσουν και τι θα αγοράσουν. Κι όποιος έλεγε παιδιά ψυχραιμία, ήταν εχθρός του λαού που επηρέαζε την «αγορά» και δεν άφηνε τον κόσμο να πλουτίσει ελεύθερα.

Σήμερα, μετά από 12 χρόνια, τα παπαγαλάκια της «Ελευθεροτυπίας» ανακάλυψαν πως έφταιγε ο Παπαδήμος. Το κόμμα της δραχμής (Κουρής, Τεγοπούλου κλπ) θα συνεχίσει τον πόλεμο της λάσπης, ειδικά τώρα που κόβονται τα δάνεια από τις Τράπεζες και μόνη σωτηρία φαντάζει η πτώχευση με την ελπίδα της πληθωριστικής εξαφάνισης των χρεών τους.

Ανορθόδοξος είπε...

Δημήτρη
Αρχικά, να σου επισημάνω κάτι σημαντικό που σου διαφεύγει: το άρθρο δεν το έγραψαν τώρα τα «παπαγαλάκια της ελευθεροτυπίας». Το κείμενο που παραθέτω γράφτηκε το 1999! Σήμερα ούτε οι δημοσιογράφοι της συγκεκριμένης εφημερίδας, ούτε κάποιος από τα κόμματα της αντιπολίτευσης αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο...

Πέρα από την απληστία του κόσμου, τις απατεωνιές των χρηματιστηριακών γραφείων, το γενικότερο κλίμα που επικρατούσε τότε, ο Παπαδήμος ως διοικητής της ΤτΕ δεν ήταν άμοιρος ευθυνών. Όπως πιστεύω θα ξέρεις, η μαζική ψυχολογία των επενδυτών, των «αγορών» όπως αποκαλούνται, επηρεάζεται ιδιαίτερα από δηλώσεις σημαντικών προσώπων, όπως είναι οι πρωθυπουργοί, οι υπουργοί οικονομικών, οι διοικητές των κεντρικών τραπεζών και άλλοι. Είναι βέβαιο πως για τον κόσμο, κάποιες συγκεκριμένες δηλώσεις σημαίνουν πολύ περισσότερα αν προέρχονται από τα χείλη του αξιότιμου διοικητή της ΤτΕ, παρά από κάποια «Πυθία» της γειτονιάς.

dimitris είπε...

Δεν συμφωνώ. Έχοντας ζήσει την τρέλα του '99 μπορώ να πω ότι ο κόσμος αγόραζε με απίστευτη απληστία ότι τους πλάσαραν οι χρηματιστές. Ο μόνος τρόπος για να τους συγκρατήσεις ήταν να κλείσει το χρηματιστήριο και να απαγορευτούν οι συναλλαγές.

Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι αντίστοιχες χρηματιστηριακές φούσκες αναπτύχθηκαν εκείνη την περίοδο σε πολλές χώρες, όπως η Πορτογαλία, η Κύπρος, ακόμα κι η Γερμανία. Και οι απώλειες ήταν εξίσου ασύλληπτες. Η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα που αναζητήθηκαν πολιτικές ευθύνες.

dimitris είπε...

Το ότι υπήρξαν άνθρωποι του συστήματος που έπαιξαν και κέρδισαν εκ του ασφαλούς δεν το αμφισβητώ. Αυτό είναι παράνομο, στις ΗΠΑ λέγεται insider trading και τιμωρείται με πολύχρονη φυλάκιση. Όμως κι εκεί είναι πολύ δύσκολο να συλλάβεις τέτοιους απατεώνες, και στην Ελλάδα των λαμόγιων και της κομπίνας είναι μάλλον αδύνατον. Χρηματιστήριο χωρίς απάτες δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο, κι εμείς δεν υπήρξαμε η εξαίρεση.

πρωτοβουλία πολιτών κεφαλονιάς είπε...

Εχεις δίκιο ανορθόδοξε.
Ο Παπαδήμος είναι ο κατ΄εξοχήν άνθρωπος του τραπεζικού καφαλαίου και της απολύτου εμπιστοσύνης τους.

ο δείμος του πολίτη είπε...

Δε θα χαρακτήριζα το παρελθόν του βρώμικο. Αντιθέτως, επαινέθηκε και απέκτησε ευρωπαϊκό υψηλότατο θώκο για αυτό το παρελθόν και ακόμα υψηλότερο σήμερα ως πρωθυπουργός.

Ανορθόδοξος είπε...

Δημήτρη
Τελικά, έστω και έμμεσα συμφωνείς μαζί μου για το οτι άνθρωποι «υψηλά ιστάμενοι» εκμεταλλεύτηκαν την εξουσία τους για να μαζέψουν τις οικονομίες του κόσμου. Αν είναι ο Παπαδήμος ένας από αυτούς σηκώνει συζήτηση, δεν νομίζω πάντως πως είναι σε καμία περίπτωση τυχαία η αλληλουχία των γεγονότων που περιγράφει το άρθρο. Α, και το οτι σε άλλες χώρες δεν αναζητήθηκαν πολιτικές ευθύνες για αντίστοιχες «φούσκες» δεν είναι πρότυπο προς μίμιση, αλλά μάλλον προς αποφυγή...

Φίλοι της πρωτοβουλίας κατοίκων Κεφαλονιάς
Χαίρομαι που συναντώνται οι απόψεις μας πάνω στο θέμα. Καλή δύναμη στον αγώνα σας!

Φίλε δείμε
Καλώσήρθες! Διακρίνω μια λεπτή ειρωνία στο σχόλιό σου ή είναι η ιδέα μου;

ο δείμος του πολίτη είπε...

Ειρωνικό όχι προς εσένα, βέβαια...

Ανώνυμος είπε...

Και όχι μόνο αυτό.
Ο Παπαδήμος είναι κανονική μαριονέτα από τα γεννοφάσκια του. Έγινε καθηγητής οικονομικών στο Columbia παρακαλώ το 1975, με πρώτο πτυχίο φυσικής (1970) και μάστερ ηλ/μηχ (1972), ενώ το PhD στα οικονομικά το πήρε το 1978! Έχει συνσυγγράψει μόλις 2 papers εντός του διδακτορικού του (1975 και 1978), τα οποία τα συνυπογράφει, ως δεύτερο όνομα (χεχε), μετά τον μετέπειτα νομπελίστα Franco_Modigliani. Όταν έγινε καθηγητής στο Columbia, ο διαβόητος Μπρεζινσκι διέυθηνε το Ινστιτούτο Κομμουνιστικών υποθέσεων, ο οποίος Μπρεζινσκι οργάνωσε την Trilateral Commission, που ιδρύθηκε από τον David Rockefeller, της οποίας ο Παπαδήμος είναι μελος, όπως και ο Mario Monti, μαζι με τον ΠΑπαχελά, τον Κυριακόπουλο, ακι τον Βουρλούμη (του ΟΤΕ, ο οποίος τώρα είναι "σύμβουλος" στους Ροθτσιλντ).

Πιο αναλυτικά στα σχόλια εδώ (καντε λίγο scroll up)

Ανορθόδοξος είπε...

Φίλε ανώνυμε
Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν την υπόθεση (τι υπόθεση δηλαδή, νιάου νιάου στα κεραμίδια κάνει) οτι ο Παπαδήμος δεν είναι παρά ένα διορισμένο πιόνι των ευρωπαϊκών και διεθνών οικονομικών ελίτ που απλά θέλουν να επεκτείνουν την κυριαρχία τους.