Σάββατο, 5 Ιουνίου 2010

Το παράδειγμα του Banquet για την κατάσταση στο χώρο της εργασίας

Σήμερα αποφάσισα να γράψω, κάπως καθυστερημένα είναι η αλήθεια, για μια ιστορία απόλυτα ενδεικτική της απελπιστικής κατάστασης στην οποία βρίσκονται οι υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα. Πρόκειται για τις εξελίξεις σχετικά με το εστιατόριο Banquet, που βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η ιστορία ξεκίνησε στις 5 Απριλίου, όταν ο σερβιτόρος Βαγγέλης Κιτσώνης ειδοποιήθηκε οτι έπρεπε να παραδώσει τη στολή εργασίας του, χωρίς να του διευκρινίζεται αν και πότε θα ξαναδουλέψει. Η άτυπη και απροσδόκητη αυτή απόλυση ήρθε σαν αποτέλεσμα των αξιώσεων του να... καταβληθεί το δώρο Πάσχα στους υπαλλήλους. Η συγκεκριμένη απαξιωτική συμπεριφορά του ιδιοκτήτη του εστιατορίου, Γεράσιμου Φιώρου, ήταν απλά ένα μέρος της γενικότερης στάσης που κρατούσε απέναντι στους υπαλλήλους του. Σύμφωνα με τον Κιτσώνη και άλλους εργαζόμενους στο Banquet, ο εργοδότης τους:


  • Διατηρούσε πολλούς υπαλλήλους ανασφάλιστους, ενώ σε όσους πλήρωνε ένσημα το έκανε πλημμελώς και μετά από μήνες.

  • Έδινε μισθούς πείνας στους εργαζομένους, κατά πολύ χαμηλότερους από όσα προβλέπονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Επίσης, συχνά προσλάμβανε «δοκιμαστικά» κάποιους υπαλλήλους, τους οποίους απέλυε μετά από 2-3 εβδομάδες άμισθης εργασίας...

  • Καθυστερούσε πάντα στην καταβολή των δεδουλευμένων, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι να δανείζονται για να μπορούν να επιβιώσουν...

  • Δεν κατέβαλε δώρα Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδόματα αδείας. Η απαίτηση του αυτονόητου αυτού δικαιώματος από τον Κιτσώνη είχε ως αποτέλεσμα την απόλυσή του.

  • Δεν παρείχε φαγητό στους υπαλλήλους, όπως προβλέπει η σύμβαση εργασίας στον κλάδο του επισιτισμού, παρά μόνο τους μοίραζε... οτι είχε περισσέψει από τα τραπέζια στο τέλος της ημέρας!

  • Επέβαλε πρόστιμα στους εργαζόμενους σε περίπτωση που αργούσαν να προσέλθουν στη δουλειά, έστω και για δέκα λεπτά! Συχνά το ύψος του προστίμου υπερέβαινε το ημερομίσθιο κάποιων υπαλλήλων μερικής απασχόλησης...

  • Τέλος, παρακρατούσε ακόμα και τα φιλοδωρήματα που έδιναν οι πελάτες στους σερβιτόρους!


Πιστεύω οτι τα παραπάνω δεν θα φανούν ξένα σε όσους από εσάς έχουν δουλέψει στον ιδιωτικό τομέα και ιδιαίτερα σε καφέ-μπαρ και εστιατόρια. Οι περισσότεροι εργοδότες ενδιαφέρονται μόνο για το δικό τους κέρδος και αδιαφορούν πλήρως για τους υπαλλήλους τους, καταπατώντας απροκάλυπτα την εργατική νομοθεσία. Σύμμαχός τους είναι το ίδιο το κράτος, που σκανδαλωδώς επιτρέπει αυτήν την κατάσταση εδώ και δεκαετίες, προς όφελος της «ανάπτυξης» και της «ανταγωνιστικότητας». Χιλιάδες νέοι υπάλληλοι δέχονται αδιαμαρτύρητα να εργάζονται χωρίς ασφάλεια και δώρα, με ελαστικό ωράριο και άδειες άνευ αποδοχών, αντιμετωπίζοντας διαρκώς τον κίνδυνο της απόλυσης χωρίς αποζημίωση, και όλα αυτά για λιγότερα από 600 ευρώ το μήνα... Αντίθετα με τους περισσότερους, ο Βαγγέλης Κιτσώνης αποφάσισε να διεκδικήσει τα κεκτημένα δικαιώματά του, ενώ όταν τον έδιωξαν από τη δουλειά δεν έκατσε με σταυρωμένα τα χέρια.


Συγκεκριμένα, μάζεψε φίλους και συναδέλφους, οι οποίοι πραγματοποιούσαν συγκεντρώσεις σχεδόν καθημερινά έξω από το Banquet, απαιτώντας να επαναπροσληφθεί ο Βαγγέλης και να τηρηθεί η εργατική νομοθεσία για όλους τους υπαλλήλους του εστιατορίου. Σύντομα, η κινητοποίησή τους πήρε διαστάσεις, καθώς προσχώρησαν σ' αυτούς φοιτητές και άλλοι εργαζόμενοι. Οι συνεχείς συγκεντρώσεις και εκφωνήσεις συνθημάτων παρενοχλούσαν τους πελάτες, οι οποίοι ήθελαν «την ησυχία τους» και σταμάτησαν να προτιμούν το Banquet, με αποτέλεσμα ο εργοδότης να χτυπηθεί εκεί που πονάει. Το αποκορύφωμα των κινητοποιήσεων έγινε την 23 Απριλίου, κατά τη διάρκεια του συλλαλητηρίου για την είσοδο της Ελλάδας στους μηχανισμούς του ΔΝΤ. Περίπου 1000 άτομα συγκεντρώθηκαν έξω από το εστιατόριο, ο παλμός των οποίων τρομοκράτησε το Φιώρο και τον οδήγησε να υπογράψει ένα ψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο θα προσλάμβανε τον απολυμένο Κιτσώνη και θα σεβόταν εφεξής τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Φαινομενικά, οι εργαζόμενοι είχαν νικήσει.


Ο εργοδότης όμως αθέτησε τις υποσχέσεις του, ξεχνώντας όσα είχε δεσμευτεί γραπτώς να τηρήσει. Σε συνάντησή του με τον Κιτσώνη και εκπροσώπους του Σωματείου Επισιτισμού και του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, ο Φιώρος αρνήθηκε να προσλάβει τον απολυμένο σερβιτόρο, ενώ έδωσε αόριστες υποσχέσεις για την καταβολή των δεδουλευμένων. Μετά από αυτήν την εξέλιξη, άλλοι επτά εργαζόμενοι του εστιατορίου κατήγγειλαν τον εργοδότη τους στο ΙΚΑ και την επιθεώρηση εργασίας. Ο Φιώρος πέρασε πλέον στην επίθεση, στέλνοντας εξώδικο στον Κιτσώνη, όπου του γνωστοποιούσε επίσημα την απόλυσή του και ισχυριζόταν οτι τον προσέλαβε ανασφάλιστο και με μερική απασχόληση επειδή... ο ίδιος του το ζήτησε! Μετά τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες έξω από το Banquet, ο εργοδότης αποφάσισε στις 15 Μαΐου να κλείσει το εστιατόριο. Επιπλέον ανάγκασε, ασκώντας ψυχολογική και σωματική βία, κάποιους εργαζόμενους να βγουν έξω να διαμαρτυρηθούν για... τις διαμαρτυρίες των συναδέλφων τους, με την αιτιολογία οτι παρακωλύουν τη λειτουργία του καταστήματος.


Το χειρότερο απ' όλα συνέβη στις 18 Μαΐου, όταν μια ομάδα από μπράβους του εργοδότη επιτέθηκε και ξυλοκόπησε άγρια δυο κοπέλες και έναν άντρα, οι οποίοι διαλαλούσαν τη συναυλία της 20ης Μαΐου για την οικονομική ενίσχυση των απολυμένων. Ακόμα, ο Γεράσιμος Φιώρος απείλησε οτι θα καταθέσει μήνυση στον εισαγγελέα για συκοφαντική δυσφήμιση και διαφυγόντα κέρδη, τα οποία ξεπερνούν το 80% του τζίρου του μαγαζιού. Σε δηλώσεις του στο tvxs.gr, αναφέρθηκε στην «μουδιασμένη στάση της αστυνομίας απέναντι σε συμπεριφορές αλητείας στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, που μας αναγκάζει να κλείσουμε επ’ αόριστον το μαγαζί από την Κυριακή, 16/5». Να σημειωθεί οτι όλες οι συγκεντρώσεις έξω από το εστιατόριο ήταν απόλυτα ειρηνικές, ενώ το μόνο που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «συμπεριφορά αλητείας» είναι η άνανδρη επίθεση μπράβων εναντίον των τριών αγωνιστών (από τους οποίους οι δύο ήταν κοπέλες)...


Αντί επιλόγου, θα παραθέσω δυο αποσπάσματα από τη διακήρυξη της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους Εργαζόμενους του Banquet:


Ο χώρος του επισιτισμού-τουρισμού είναι ένας από τους μεγαλύτερους κλάδους της ελληνικής οικονομίας, αν όχι ο μεγαλύτερος, συγκεντρώνει το μεγαλύτερο τμήμα της εργατικής τάξης και επιπλέον στην συντριπτική πλειοψηφία του αποτελείται από νέους εργαζόμενους. Οι συνθήκες εργασίας είναι οι χειρότερες που υπάρχουν: Οι μισθοί είναι από 300-900 ευρώ, συνήθως δεν υπάρχουν ωράρια, δεν πληρώνονται υπερωρίες, νυχτερινά, Κυριακές, αργίες και οι 4 στους 5 είναι ανασφάλιστοι. Δεν πληρώνονται ή πληρώνεται ένα τμήμα από δώρο Χριστουγέννων/Πάσχα και σχεδόν ποτέ δεν δίνεται άδεια και πολύ περισσότερο επίδομα αδείας. Με άλλα λόγια δεν τηρείται σχεδόν τίποτα από την εργατική νομοθεσία.


...Η Επιτροπή Αλληλεγγύης και οι εργαζόμενοι στο Banquet αποφασίσαμε πως από εδώ και στο εξής δεν θα αφήσουμε κανέναν εργοδότη να μας αφαιρεί μία-μία όλες τις κατακτήσεις και τα δικαιώματά μας, από μισθολογικά μέχρι ασφαλιστικά και συνδικαλιστικές ελευθερίες και επιπλέον να μας ταπεινώνει. Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να χάσουμε άλλο από τους μισθούς μας, δεν μπορούμε να δουλεύουμε άλλο ελαστικά, δεν μπορούμε να μην έχουμε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, δεν μπορεί να δουλεύουμε μια ζωή χωρίς σύνταξη. Γι’ αυτό έχουμε αποφασίσει να μην πάμε ούτε εκατοστό πίσω. Εξάλλου, δεν έχουν και άλλα περιθώρια για να υποχωρήσουμε. Στο Banquet και στον κλάδο του επισιτισμού-τουρισμού, το ΔΝΤ υπήρχε ήδη. Με τον καταιγισμό των νέων μέτρων, οι μισθοί πλέον στον χώρο του επισιτισμού θα ξεπέσουν σε 150-500 ευρώ και η απόλυση θα σημαίνει κυριολεκτικά τον θάνατο του εργαζόμενου.


Δείτε και:

10 σχόλια:

Greek Rider είπε...

Τι πάει να πει ότι του ζήτησε ο εργαζόμενος να μην το ασφαλίσει;;

Αυτά μόνο στην αφρικανική χώρα Ελλάντα μπορούν να ξεστομίζονται.

Συγκεκριμένα η ευθύνη βαρύνει βάσει του νόμου τον εργοδότη 100% αφού ο εργαζόμενος μπορεί να ζητήσει ό,τι θέλει ο εργοδότης όμως δεν έχει δικαίωμα να το πράξει αν αυτό είναι παράνομο γιατί τότε παρανομεί ο ίδιος και δεν μπορεί να φέρει καμία δικαιολογία μετά.

Αν δε ο εργαζόμενος είχε και άλλους μάρτυρες (όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση) θα πρέπει να ξετινάξουν αυτόν τον εργοδότη από το ΙΚΑ και την Επιθεώρηση Εργασίας με δεκάδες χιλιάδες ευρώ πρόστιμα, σωστό υπολογισμό μισθών για χρόνια πίσω, δώρα, σωστούς μισθούς κτλ.

Τα κάνουν αυτά οι αρμόδιες υπηρεσίες; Ξέρουν ποιος είναι ο σκοπός ίδρυσής τους; Γιατί εγώ ξέρω ότι συνήθως προσπαθούν να συμβιβάσουν τα πράγματα, ο νόμος όμως λέει άλλα.

Επίσης μετά από τόσο ντόρο που έγινε και τις καταγγελίες μήπως θα έπρεπε να γίνουν πολλά χρόνια πίσω επανέλεγχοι;

Conko είπε...

Φίλε Ανορθόδοξε, αυτός είναι ο κανόνας. Τυχόν προσφυγή στην Επιθεώρηση Εργασίας (ειδικά σε μικρές κοινωνίες) κατά κανόνα σημαίνει και απώλεια κάθε πιθανότητας να ξαναδουλέψεις στη περιοχή.
Πολύ σωστά λες για τα στραβά μάτια των υπηρεσιών υπέρ της "ανάπτυξης" και της "ανταγωνιστικότητας" που απολαμβάνει σήμερα το νεοΕΛλαδιστάν...

Ανορθόδοξος είπε...

Φίλε Greek Rider
Τα επιχειρήματα του εργοδότη είναι τόσο σαθρά που καταρρίπτονται από μόνα τους, χωρίς επιπλέον προσπάθεια.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες είναι σκοπίμως υποβαθμισμένες και ανεπαρκείς, ώστε να ευνοείται η «επιχειρηματικότητα» και η «ανταγωνιστικότητα», έννοιες που μπορεί να αντιστοιχούν σε καλύτερα νούμερα στα χαρτιά, όχι όμως και σε πραγματική ευημερία...

Φίλε Conko
Όπως είπα και πριν, οι υπηρεσίες αυτές είναι σκοπίμως παροπλισμένες. Δεν πρέπει να περιμένουμε από αυτές να βελτιώσουν την κατάσταση στο χώρο της εργασίας. Για να γίνει αυτό, αλλά και να ανακοπεί ο χείμαρρος των νέων μέτρων του ΔΝΤ χρειάζεται συντονισμένη κινητοποίηση από τους εργαζομένους όλων των κλάδων.

Ευστράτιος είπε...

Αυτο το χαλι ,υπηρχε εδω και πολλα
χρονια.Στον ιδιωτικο τομεα βασιλευει
η ανασφαλιστη εργασια και οι χαμηλοι μισθοι.
Οσο για τους ελεγχους ασ το. καλυτερα.
Ποιος θα πειραξει τον διεφθαρμενο
υπαλληλο αφου τον προστατευει η μονιμοτητα;
Βολευε αυτη η κατασταση τα κομματα
αφου ειχαν αιχμαλωτο τον απελπισμενο
που ηθελε να μπει στο δημοσιο για
μια αξιοπρεπη διαβιωση.
Βολευωνταν και οι βλαχοεπιχειρηματιες αφου πλουτιζαν
σε βαρος των Ταμειων με την ανασφαλιστη εργασια και τους εξευτελιστικους μισθους.
Τωρα που η οικονομια καταστραφηκε
απαιτουν οι Ελληνες απο τον Γερμανο φορολογουμενο να πληρωσει
τις αηδιες της Ελλαδας ,που αφηνε τον καθε καραγκιοζη επιχειρηματια
και διεφθαρμενο υπαλληλο να καταστρεφουν τα Ταμεια και την κοινωνια για να πλουτιζουν οι ιδιοι.
Να μην δωσουν οι Γερμανοι φραγκο...

Dyer είπε...

Φίλε Ανορθόδοξε σίγουρα η περίπτωση Banquet δεν ειναι μοναδική αλλά δεν θα έλεγα ότι ειναι κανόνας (πολύ ακραίο). Ειναι βέβαιο όμως, λόγω ύφεσης, και αναμενόμενη αύξηση της ανεργίας, θα επιταθούν τέτοια φαινόμενα εισφοροδιαφυγής.
Αν όμως μια φορά ειναι κατακριτέα η εισφοροδιαφυγής πόσες φορές ειναι κατακριτέο το ΙΚΑ που τα χρήματα των εργαζόμενων (αυτά που με μεγάλη δυσκολία εισπράχθηκαν) τα διασπάθισε σε αλλότριους στόχους. Πόση ευθύνη έχουν, διαχρονικά, οι ηγεσίες του ΙΚΑ που χάρισαν ουσιαστικά τα αποθεματικά του ταμείου στο κράτος να τα σπαταλήσει και έρθει σήμερα να δηλώνει ότι δεν έχει λεφτά να πληρώσει τις συντάξεις. Και ειναι τυχαίο ότι ταμεία ασφάλισης εργαζομένων, με ανώτερο εκπαιδευτικό επίπεδο, έμειναν αλώβητα από το κράτος και κατά συνέπεια υγιή, ενώ στο ταμείο των απλών εργαζομένων έγινε τέτοια λεηλασία.
Που ήταν τότε τα συνδικάτα και οι συνομοσπονδίες;
Μήπως όλα χάθηκαν χάριν του κόμματος;

Ευστράτιος είπε...

Η πολη μου η Θεσσαλονικη ειναι μια απεραντη καφετερεια-ουζερι-μπουγατσα.
Βασιλειο της μαυρης εργασιας και
των εξευτελιστικων μισθων.
Εαν εισαι ιδ.υπαλληλος σε βλεπουν σαν ουφο.
Εννοειται οτι μετα τα 40 αν δεν μπεις σε κανα δημο θα εχεις δικη
σου επιχειρηση.
Βλεπεις δεν εχουμε τις δημοσιες
επιχειρησεις της αγαπημενης Αθηνας.
Θα προτιμουσα να υπαχθει δοιηκιτικα η πολη μου στην Κυπριακη Δημοκρατια

Ανορθόδοξος είπε...

Φίλε Ευστράτιε
Το χάλι μας είναι δεδομένο. Νομίζω όμως οτι δεν πρέπει να απελπιζόμαστε, καθώς αν το θελήσουμε όλοι η λανθασμένη νοοτροπία θα αλλάξει. Ίσως μάλιστα οι πολιτικοί να μας δώσουν λίγη παραπάνω σημασία και να σταματήσουν να παίρνουν αποφάσεις για μας, χωρίς εμάς.

Φίλε Dyer
Φυσικά και δεν φταίνε μόνο οι εργοδότες. Φταίνε πολλοί για την κατάσταση στην οποία φτάσαμε, νομίζω όμως πως το Banquet δεν είναι η εξαίρεση, αλλά προσεγγίζει τον κανόνα. Αν προκύψει κάτι καλό από αυτήν την κρίση ίσως να είναι η αφύπνιση των εργαζομένων, που τόσα χρόνια ζούσαν αδιαμαρτύρητα τον εργατικό μεσαίωνα. Αν η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο, τότε μόνο ίσως ο κόσμος ξεσηκωθεί μαζικά...

NoN SeRViaM είπε...

Δυστυχώς, ειδικά όσοι εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, ξέρουν πως πολλά απ τα "δικαιώματά τους", επαφίονται σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, στην "καλή διάθεση" του εργοδότη. Κι όσο οι στρατιές των ανέργων αυξάνονται..

Αγησίας είπε...

Οι μικροεπιχειρησούλες, που λόγω περιορισμένων δυνατοτήτων δεν μπορούν να λαδώσουν όσους πρέπει και όσο πρέπει, υφίστανται τις συνέπειες του νόμου στο ακέραιο. Οι μεγαλύτερες, που παρανομούν πολλαπλάσια, έχουν ασυλία έναντι των ελεγκτικών αρχών.

Δεδομένου ότι οι υπάλληλοι των ελεγκτικών αρχών κάνουν ό,τι θέλουν και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, η οικονομία συνολικά θα ήταν καλύτερα (αφού θα κόστιζε λιγότερο), αν αυτές οι αρχές δεν υπήρχαν καθόλου.

ΖΗΤΩ ΤΟ ΘΕΟΣΕΒΟΥΜΕΝΟ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΕΛΛΑΔΙΣΤΑΝ!

Ανορθόδοξος είπε...

Φίλε Non Serviam
Όντως, η εργατική νομοθεσία στην Ελλάδα είναι σαν να μην υπάρχει. Πολλές φορές, οι υπάλληλοι αισθάνονται και υποχρεωμένοι απέναντι σε κάποιους εργοδότες που τους προσφέρουν τα αυτονόητα...

Φίλε Αγησία
Συχνά βέβαια συμβαίνει και το αντίθετο. Οι ελεγκτικές αρχές, οι οποίες αραιά και που περνούν από τις μεγάλες επιχειρήσεις, δεν μπαίνουν καν στον κόπο να ασχοληθούν με τα μαγαζάκια των 2-3 υπαλλήλων, στα οποία συχνά συμβαίνουν οι μεγαλύτερες ασυδοσίες.