ΕΛ.ΑΣ.: Απλώς άχρηστη ή μήπως επικίνδυνη;

Αν και σκόπευα να παρουσιάσω σήμερα τη συνέχεια του προηγούμενου άρθρου μου, για τις αντιγραφές που έκαναν οι χριστιανοί από άλλες θρησκείες, διάβασα κάτι στην «Ελευθεροτυπία» που με σόκαρε και αποφάσισα να το αναδημοσιεύσω. Στις πρόσφατες διαδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη σε ανάμνηση της τραγικής δολοφονίας του 15χρονου Αλέξη η ένδοξη Ελληνική Αστυνομία έκανε πάλι το θαύμα της. Προσπαθώντας να συλλάβουν όσους περισσότερους γίνεται, σύμφωνα με τα σχέδια του νέου υπουργού «προστασίας του πολίτη», ξεπέρασαν πραγματικά κάθε όριο αχρειότητας και παλιανθρωπιάς. Την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου, ο 23χρονος φοιτητής Γ.Κ. κατέβηκε με τις πιτζάμες να πετάξει τα σκουπίδια, κάτω από το σπίτι του κοντά στην πλατεία Αριστοτέλους. Παρακολουθώντας την πορεία να περνάει από μακριά είδε κάποιους αστυνομικούς να χτυπούν μια κοπέλα και τόλμησε να... διαμαρτυρηθεί!

Χριστιανικές... αντιγραφές παλαιότερων θεών (μέρος 1ο)

Φίλοι μου

Με το κείμενο αυτό σηματοδοτώ την επιστροφή μου στην ενεργό αρθρογραφία, καθώς γύρισα στην Ελλάδα πριν λίγες ημέρες. Ευχαριστώ το Stardust για την πολύτιμη συνεισφορά του κατά τη διάρκεια της απουσίας μου, ενώ θα χαρώ ιδιαιτέρως αν δω ξανά δημοσιεύσεις του στην «Ανούσια Πίστη». Όπως σας προϊδέασα την προηγούμενη φορά, έχω σκοπό να διευρύνω τη θεματολογία του blog αυτού πέρα από το δίπολο θρησκεία-αθεΐα, εμπλουτίζοντάς το με κοινωνικά, φιλοσοφικά, ψυχολογικά και άλλα θέματα. Σήμερα όμως θα ευθυγραμμιστώ λίγο με την αρχική κατεύθυνση του ιστολογίου, παρουσιάζοντάς σας ένα καθαρά θρησκευτικό άρθρο.

Η απάντηση της εκκλησίας στο θέμα της έκτακτης εισφοράς

Η εκκλησία της Ελλάδος αποφάσισε πως φέτος δεν θα παρανομήσει όσον αφορά την έκτακτη εισφορά για τα ακίνητα που έχει. Όμως στην απάντησή της προς το κράτος θέτει όρους για ποιά ακίνητα θα πληρώσει φόρους και ποιά όχι. Λες και οι υπόλοιποι φορολογούμενοι μπορούν να διαλέξουν για ποιά ακίνητα θα πληρώσουν..
Η απάντηση αυτή λοιπόν είναι απαράδεκτη και αναρωτιέμαι πως εμείς ως φορολογούμενοι πολίτες δεν αντιδρούμε σε αυτή την ασυδοσία.
Η απάντηση έχει ως εξής:

Γράμμα από την ξενιτιά: η γενιά των 700 (και βγάλε) ευρώ

Φίλοι μου

Με το τελευταίο (ελπίζω) αυτό γράμμα από την ξενιτιά θα σας ανακοινώσω παράλληλα κάτι σημαντικό. Αποφάσισα να διευρύνω τη θεματολογία του παρόντος ιστολογίου και να δημοσιεύω άρθρα με φιλοσοφικό, κοινωνιολογικό, πολιτικό, αλλά και ψυχολογικό περιεχόμενο, γράφοντας παράλληλα λιγότερα με καθαρά αθεϊστικό προσανατολισμό. Όπως είχα σχολιάσει στο blog των φίλων Ροΐδη και Λασκαράτου, έχω κουραστεί ελαφρώς από το φανατισμό ορισμένων ανθρώπων, για τους οποίους πιστεύω πως όσα συντριπτικά στοιχεία και αν αποκαλύψεις, αυτοί θα παραμείνουν βλακωδώς προσκολλημένοι στις θρησκευτικές τους προκαταλήψεις. Ο κόσμος μας δυστυχώς βρίθει από ανεγκέφαλους, άποψη στην οποία καταλήγω περισσότερο μέρα με τη μέρα...

"Παράνομοι" οι Σταυροί στα ιταλικά σχολεία

Γράμμα από την ξενιτιά: αφιέρωμα στον Πανούση (vol.2)

Φίλε Stardust

Όπως σας υποσχέθηκα, θα ολοκληρώσω σήμερα το αφιέρωμά μου στον Τζίμη Πανούση, παρουσιάζοντας μερικά αποσπάσματα από τις «Οι δύσεις» των ραδιοφωνικών του εκπομπών. Αν και είναι αρκετά εμφανές, με το λογοπαίγνιο αυτό σατιρίζει την παρακμή των ειδήσεων των ΜΜΕ, τα οποία πολύ εύστοχα αποκαλεί Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης. Αφήνοντας έξω τα πολιτικά σχόλια του πολυτάλαντου Τζίμη, θα ασχοληθώ κυρίως με τις αιχμές του κατά της θρησκείας, έτσι ώστε να εναρμονιστώ με το κύριο θέμα του ιστολογίου.

H δαιμονοποίηση της τεχνολογίας από την εκκλησία

Πολλές φορές ακούγονται από διάφορους επίσημους αντιπρόσωπους της εκκλησίας φωνές κατά της τεχνολογίας και της επιστήμης. Δεν είναι λίγες οι φορές που η εκκλησία επέβαλλε την άποψή της πάνω σε επιστημονικά ζητήματα πολλές φορές μάλιστα απειλώντας την ζωή επιστημόνων όπως στην περίπτωση του Γαλιλέου. Δεν είναι λίγες οι φορές που κατηγορείται η τηλεόραση, το ίντερνετ και πολλές άλλες ανακαλύψεις ως προερχόμενες από τον διάβολο.

Καταπίνουν φυτίλια για να μείνουν έγκυες

Σύμφωνα με το madata.gr :

Στην Ρόδο ανάμεσα στα Κολύμπια και τον δήμο Αρχαγγέλου βρίσκεται ο ναός της Παναγιάς Τσαμπίκας της Κυράς. Εκεί κάθε χρόνο συρρέουν προσκυνητές από κάθε μεριά της Ελλάδας κυρίως όμως άτεκνες γυναίκες, οι οποίες ζητούν από την Θεοτόκο να τους χαρίσει παιδί και της τάζουν είτε να το βαφτίσουν στον ναό της είτε να του δώσουν το όνομα της.

Οι πιστές όμως, που έχουν εναποθέσει όλες τους τις ελπίδες στις δυνάμεις της Παναγίας θα πρέπει αφού νηστέψουν και προσευχηθούν για τρεις μέρες, γεμάτες πίστη να καταπιούν το σβησμένο φυτιλάκι που ανάβει κάτω από την θαυματουργή εικόνα!

Γράμμα από την ξενιτιά: αφιέρωμα στον Πανούση (vol.1)

Φίλε Stardust

Ελπίζω το δεύτερο γράμμα μου από τα ξένα να σε βρίσκει υγιή και ευτυχισμένο. Καθώς γνωρίζω οτι είσαι σε διακοπές αυτή την περίοδο, ενώ είμαι σίγουρος οτι το ίδιο θα κάνουν πολλοί φίλοι του ιστολογίου, αποφάσισα να μη σας κουράσω με ένα εκτενές και περισπούδαστο άρθρο. Παρόλο που είχα υποσχεθεί να κάνω ένα αφιέρωμα στην εκκλησιαστική περιουσία, θα το αναβάλλω για το κοντινό μέλλον, ασχολούμενος με κάτι πιο ανάλαφρο και... καλοκαιρινό. Θα σας δώσω μια γεύση από την πικάντικη και αιχμηρή σάτιρα του Τζίμη Πανούση και συγκεκριμένα θα παρουσιάσω σήμερα αποσπάσματα από το βιβλίο του «Πούστευε και μη ερεύνα», ενώ στο επόμενο γράμμα μου από τις «Οι Δύσεις» των ραδιοφωνικών του εκπομπών.

Γράμμα από την ξενιτιά: η κοροϊδία της φιλανθρωπίας

Φίλε Stardust

Χαιρετίσματα από την ξενιτιά σε σένα και όλους τους φίλους του ιστολογίου! Η αλήθεια είναι πως άργησα κάπως να γράψω, παρόλο που το είχα υποσχεθεί. Η ζωή μου όμως εδώ ακολουθεί άλλους ρυθμούς και για λίγες εβδομάδες έβγαλα από το πρόγραμμά μου την αγαπημένη μου ασχολία του blogging. Άρχισαν μάλιστα να μου περνούν από το μυαλό σκέψεις πως «ξεθύμανα» με το θέμα της θρησκείας και οτι θα ήταν καλύτερο να στραφώ σε πιο κοινωνικά – φιλοσοφικά θέματα, αν συνεχίσω να γράφω άρθρα. Αυτά μέχρι πριν λίγες ημέρες, όταν μια τηλεφωνική συνομιλία με ένα συνάδελφο από την Ελλάδα φούντωσε πάλι την οργή και την αγανάκτησή μου για το Χριστιανισμό, και συγκεκριμένα για το οικτρό σύστημα δημόσιων σχέσεων που έχουν κατ' ευφημισμόν ονομάσει «φιλανθρωπία».

Χριστιανικοί πειρασμοί σε 4x4

Σεμνοί και ταπεινοί οι μοναχοί στις μέρες μας..

Ο εν καλή πίστει απατημένος θρήσκος

Ένα πανέμορφο απόσπασμα από το έργο του Ανδρέα Λασκαράτου "Ιδού ο άνθρωπος" όπου περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τον χαρακτήρα του απατημένου θρήσκου:

Η απάτη δεν είναι διόλου δυσάρεστη. Δυσάρεστο είναι το ξεσκέπασμά της.Ιδέτε τον θρήσκον- με πόσην ευχαρίστηση κάνει κάποια του θρησκευτικά έθιμα, που τα νομίζει θρησκείαν, και πιστεύει πως θα τονε σώσουνε- η σαρακοστή του, το πάσχα του, τα τετραδοπαράσκευά του, τ'αρτσιβούρτσια του, τα ξεμολοήματα και μεταλαβήματα, οι γονατοκκλησιές και οι σταύρωσες, οι χαιρετισμοί και τα δώδεκα Ευαγγέλια, τα οληνύχτια, οι θρόνοι.. τον γεμίζουν ελπίδες και τον ευτυχίζουνε.

Η προπαγάνδα των μοναχών μέσω της "Κλίμακας"

Απολαύστε μερικά δείγματα "αγάπης" και "ταπεινότητας" από το βιβλίο προσηλυτισμού μοναχών "κλίμαξ" (του αγ.ιωάννου του σιναϊτου).

Εκείνοι που ζουν στον κόσμο και λυώνουν στις αγρυπνίες, τις νηστείες, τους κόπους και τις κακουχίες, όταν αναχωρήσουν από τους ανθρώπους προς την μοναχική ζωή, σαν σε κάποιο δοκιμαστήριο ή στάδιο, όλη αυτή την προηγούμενη άσκησή τους, την νοθευμένη και επιφανειακή, δεν την συνεχίζουν πλέον. (σελ.47)
..Με λίγα λόγια όλες οι τελετές στις οποίες συμμετέχουν οι πιστοί στις εκκλησίες σύμφωνα με τους μοναχούς είναι "νοθευμένες και επιφανειακές ασκήσεις"..

Η "αγία" μητέρα Τερέζα και το θέμα της έκτρωσης

Η σεμνή αλβανή καλόγρια που υποτίθεται πως βοηθούσε τους φτωχούς στην Καλκούτα, όπου μέσα σε νοσοκομεία-φέρετρα άφηνε τους άρρωστους χωρίς φάρμακα και χωρίς επεμβάσεις και μόνο όπλο την "προσευχή" να αργοπεθάνουν.

Η ελληνική άποψη για το χριστιανικό δόγμα - Κέλσος

Υποψιάζομαι όμως ότι αν όλοι οι άνθρωποι θελήσουν κάποτε να γίνουν χριστιανοί, οι τελευταίοι δεν θα τους δεχτούν με προθυμία. Στο ξεκίνημά τους ήσαν ολιγάριθμοι κι είχαν ενιαία πίστη- στη συνέχεια πλήθυναν και εξαπλώθηκαν και από τότε διασπώνται σε διάφορες αιρέσεις κι η κάθε μια εννοεί να έχει τις φατρίες της. Από την αρχήάλλωστε, τέτοια τραβούσε η ψυχή τους. Κι όπως έχουν πληθύνει οι διάφορες παρατάξεις τους, έφτασαν να αλληλοκατηγορούνται- και αν υπάρχει ακόμα κάτι το κοινό μεταξύ τους, αυτό είναι μονάχα το όνομα.